SANATÇI ÇALIŞIYOR...

Bana şarkılardan bahset Çeşme başlarında doldurulmayı bekleyen kirli maşrapalardan Çınar kovuklarına bırakılan mektuplardan Eline el değmemiş ellerin kumar masalarındaki çevikliğinden… İnandıkça bereket tanrıçasına tanrı elini üzerimizden çekti Kim bilir hangi devrin sanat akımında kıvranıyor büyümeden önce dinlediğim son ninni. “Delirtmeyin beni delirecek kadar değil aklım“ diyecek oluyorum sokak çaycısına, Hayallerimi tırmalıyor bir kedi, Selam duruyor bakıcısına basit bir göz manzarası,   Klişe bir duvar resmini andırıyor deniz, Anılarını bağlamış ayağına atlıyor ölümü   kurtuluş sanan bir keriz. Hâlbuki ölmek… Ben öldüm, bilirim;   sırtında taşıdı insanlar beni sonra birden,   bıraktılar   O gündür mahpusum. Nasılda özletti kendini kerata kim bilir kaç yaşına bastı Ben bilmem unuttum saati yılları… Son içtiğim kahvede bıraktım kırk yıllık hatrı Sahi hatırlar mısın? Hatırlamazsın ama unutursun sen, hep unutmuşsundur yağm...

GÖĞE AÇILMIŞ KAPI GÖZLERİN… KAPATMA… RUHUMDAN YILDIZ KAYIYOR. bütün çekilişlerde ıskaladım sevgilim eksik kaldı göğsümden bahis amortiye fitleşmeliyiz RUHUMDAN AÇILMIŞ KAPI GÖZLERİN… KAPATMA… GÖĞE YILDIZ KAYIYOR. ezberim yok sevgilim kalbime değince anlıyorum ancak… aşk neymiş sesin felek kokun gül tenin şerbetmiş RUHUMDAN AÇILMIŞ GÖZLERİN… GÖĞE KAYIYOR.… KAPATMA. birkaç harfe ihtiyacım var sevgilim şanssızım kumarda kaybediyorum ha bire talihe bir şey söyle aşk de mesela… büyüsün kalbimdeki yırtık isminden tül düşsün içime GÖĞE AÇILMIŞ KAPI EY GÖZLERİNİ KAPATMA… RUHUM SÖZ DİZİYOR BAKIŞLARINA HİÇ SÖYLENMEMİŞ… SÖYLETMEMİŞ HATTA

  yolu unutulmamış bir evin ezgisi doldukça odaya boşalıyor bardak tavandan kara saçın uzanışı yere uzaklaşması da hızlı savruluşu kadar  el sürülmedikçe ısınıyor kurşun yine paslı solukla birleştikçe omuzdaki el kuşanır oldu gövde bozkırı bir sesle geçmişi masaya yatıran insan bir mendille geleceği siliyor ağızdan üstelik daha bitmemişken şarkı ki hiçbir zaman okunmadı bu şarkının nakaratı