barut aldıkça biçimini artıyor yükü toprağın dolduruyor içini biçimini veren azalıyor gücü baharın kanı hızlı yutuyor burada tabiat ve revaçta yapma çiçekler acıtmıyor elimi dikeni gülün genzimdeki seramik ve plastik kokusu kadar süslendikçe yüzleri duvarların taşındıkça kırlar tablolara balkonlara dizilen saksılar bir çocuğun gözünde sadece doğadır saksılar ki el işi bir bahar mevsimsiz çiçekler için mezar yankısından telaşlı demirin sesi ulaştığında tahtadan evlere bir tek evleri yakmıyor yangın ve masadaki karanfil de bir şiire hazırlanıyor yutkunarak yazılacak karşısında kavaktan alıkonmuş bir sazın kendi ağıdını yakamayan sazın paslandığınd...
SANAT, KÜLTÜR, EDEBİYAT VE HABER