SANATÇI ÇALIŞIYOR...

Bağışlayın, benim de güzelliğim var. Beni koruyan peygamberin omzuna yaslanıp zamanı seyrediyorum. Tam da bu zamanlar kadınlık çağım görmediğiniz, ışıklı suda bekleyen o çocukları ben doğuracağım. Bağışlayın ama benim de güzelliğim var. Çocukluğumdan attığınız top canımı kırdı, Bana bir can borcunuz var. Gerekirse toplayın pılımı pırtımı başka şehire gönderin beni. Can kırıkları olmayan bir şehire, kanımdan kesik götüreceğim. Ben ki bir peygamber ümmetiyim, benim en korunaklı yanım peygamberim. İnanmayacaksınız ama benim de güzelliğim var. Ellerimde açan deniz, çiçeklerden erken getiriyor baharı. Ben şimdi bir doğu, bir batı kanadıyım yaşamın. Dünyanın yuvarlak oluşundan evrilen, harita kadar derin bir noktayım peygamberlerin yüzünde. Bağışlayın, benim de güzelliğim var. Şu çirkin yağmurunu sileyim gözlerimin bir de bana öyle bakın, peygamber gözüyle. Dudaklarımdaki ilahiyi sessizliğimden tadın. Bağışlayın, bağışlayın ama benim de ...

                             Seni İncil’i seven İsa gibi sevsem İbadetini şaşırsa tüm kitaplar Mümince bir haykırış olsa sesim Kalbimin titreyen teline bir name-i şehir olsa yıldızlı sözün Seni put’u seven Hristiyan gibi sevsem Dikili bir ruhun örf taşı olsan Açsan içimdeki sevda bayraklarını bir bir Sözsüz konuşsa avluda sallanan mihrimah Seni gözleri hiç görmeyen bir âmânın gökkuşağını sevmesi kadar sevsem İçim renk cümbüşüne karışıp gitse Sessizliği boyasan, Sevdanın bakır teliyle Ah bir tapınak, bir tapan ve bir uzuvluk gibi sevsem seni Kaç renge ayrılırdı cihan, Hangi rengin başına düşerdi, yaz karası ellerin? Ah bir sevsem seni, Kaç Darülaceze doyururdu sesin. Kim bilir ki kimi? Zaman tatsız, başı büyük, uzun kanatlı bir uçuş gibi Oysa sevsem seni Kanadını kanser yapan tümöre Bir dağıtıcı olurdu sesim…