SANATÇI ÇALIŞIYOR...

kalk şiire yürü biraz… göğe meyil al bedeninin dışına çağırıyorum seni korkma gecenin karanlığından… ay bize yeter şehir yok çünkü orada şiir var … aşka kapı aç eyy! yangınım büyük… çöl arıyorum göğsümde yer kalmadı artık kürek kemiklerime çarpıyor kalbim…   ahh! dünya dar alışamam ben bu kalabalığa nefesim kesilir… ruhum çatlar kalk şu şehri boşalt… kalbinde şiir kuracağım yoksa vitrinlere taş atacağım… bak!

                                                                                                                              merhem ah ateştir kalbim de cam değil kırılmaz elbet derin iz bırakır yaramda sade… kurumaz kabuk yüzüm aynada keskidir... çünkü toparlanmaz bir bakışla korkum… çatlar… dökülür kime baksa çarçabuk öyle suni sarhoşluklar işleyemem ey! merhamet dileyemem kimseden… acıya meylim var benim… sevincim korkuluk çöle girdim bir kere yalın ayak leylayı gördüm… kurtuluş istemem… artık beni bu neşeden al göğüs kafesine yerleştir belki sinende duyulur sesim edepsizim… hırsızım… hiçim… bahçenden gül çalıyor içi...